ใบไถ่บาป
posted on 04 Apr 2011 19:24 by bontaii in sentimental...
คนเราจะอดทนต่อความทุกข์ทนได้เท่าไหร่กัน.
หลายคนเลือกที่จะอยู่กับมันไปทั้งชีวิต
และอีกหลายคนก็เลือกที่จะจบชีวิตลง เพียงเพื่อหลีกหนีสิ่งเหล่านั้น
ไม่ว่าทางเลือกใดๆก็ตาม มนุษย์เราก็เพียงเพื่อใ้ช้มันเป็น ใบไถ่บาป
แน่นอนว่าฉันไม่ได้กำลังพูดถึงในทรรศนะของศาสนา
เราทุกคนกำลังเดินอยู่บนเส้นทางเดียวกัน,
เพียงหวังว่าเราจะเจอใบไถ่บาปที่สามารถจะปลดแอกเราจากภาระทางอารมณ์ทั้งหมดได้
เมื่อยังเด็ก เราทุกคนไปร้านของเล่น
เมื่อเจอของเล่นที่ถูกใจ เรากรีดร้องลั่นร้าน ลงไปกลิ้งกับพื้น
เพียงเพื่อให้พ่อแม่ได้เข้าใจเหตุผลของเด็กสี่ขวบ
เพียงแค่ให้เราได้รู้สึกว่าประท้วงกับคนทั้งโลก
เพียงแค่เราคิดว่า จะทำให้รู้สึกดี
นั่นก็อาจจะเป็นการปลดปล่อยอารมณ์ในรูปหนึ่ง.
คงปฎิเสธไม่ได้ว่า เราทุกคนที่กำลังเดินอยู่บนถนนเส้นเดียวกับฉัน
มีจำนวนอยู่ไม่น้อย เลือกที่จะจมอยู่ในความทุกข์
เพื่อที่จะส่งสาส์นให้ใครคนนั้นรับรู้ว่า
เราเจ็บปวดเกินจะทน
คงจะเป็นการโกหกถ้าจะบอกว่า,
เราเลือกที่จะเจ็บปวด เพื่อให้เขามีความสุข
ลึกๆแล้ว เราต่างหวังว่า ความเจ็บปวดที่เราจมอยู่กับมัน ส่งผ่านไป
ให้เขารับรู้ รู้สึกผิด หรือแม้กระทั่งร่ำร้องเพราะความอ่อนล้าทางใจเช่นเดียวกับเรา
เพราะคิดเอาเองว่าความทุกข์เป็นเรื่องที่แบ่งปันกันได้.
เราต่างมีใบไถ่บาปในรูปแบบที่ต่างกันไป
เราทำร้ายตัวเอง
เราหวังจะทำร้ายใครคนนั้น
เราหวังจะกรีดร้องจนคนทั้งโลกหันมามอง.
แต่ถ้าหากยังไม่ลืม
เราก็แค่คนหนึ่งๆ
เราเป็นแค่เศษธุลีของคนทั้งโลก
เรามีใบไถ่บาปเป็นล้านใบในใจ
เขาคนนั้นก็คงมีใบไถ่บาปไม่น้อยกว่าเรา.
สุดท้ายใบไถ่บาปทางอารมณ์ก็ไม่เคยมีความหมาย.
เลิกจมอยู่กับความทุกข์ทน,
ให้มันมาแวะเวียนเป็นบางเวลาก็พอ
....
Tags: ความทุกข์, เรื่อยเปื่อย, เศร้า1 Comments